นิคฺคณฺเห นิคฺคหารหํ
นิกคันเห นิกคาหาระหัง
พึงข่ม คนที่ควรข่ม
สลาภํ นาติมญฺเญยฺย
สะลาพัง นาติมันเยยยะ
ไม่ควรดูหมิ่นรายได้ของตน
สมชีวิตา โหติ
สะมะชีวิตา โห-ติ
การเป็นอยู่แต่พอดี มีแต่ประโยชน์
ทุราวาสา ฆรา ทุกฺขา
ทุราวาสา ฆะรา ทุกขา
การอยู่ครองเรือนไม่ดี ให้เกิดทุกข์
เปมโต ชายเต โสโก
เปมะโต ชายะเต โสโก
ความโศก ย่อมเกิดจากความรัก
อาสํ น ฉินฺเทยฺย สุขาคมาย
อาสัง นะ ฉินเทยยะ สุขาคะมายะ
เมื่อต้องการความสุข ไม่พึงสิ้นหวัง
สทตฺถปสุโต สิยา
สะทัดถถปะสุโต สิยา
พึงขวนขวายในเป้าหมายของตน
สกฺกาโร กาปุริสํ หนฺติ
สักกาโร กาปุริสัง หันติ
ลาภและสักการะ ย่อมทำลายคนเลว
โย มิตฺตานํ น ทุพฺพติ
โย มิดตานัง นะ ทุบพะติ
ผู้ไม่ประทุษร้ายมิตร ย่อมได้รับการยกย่อง
สภาวสทิสํ วากฺยํ ปณฺฑิโต
สะภาวะสะทิสัง วากะยัง ปันดิโต
บัณฑิต ย่อมรู้กล่าวให้เหมาะแก่ภาวะของตน
สภาวสทิสํ ปิยํ ปณฺฑิโต
สะภาวะสะทิสัง ปิยัง ปันดิโต
คนฉลาด ย่อมรู้รัก ให้เหมาะแก่ภาวะของตน
สภาวสทิสํ โกธํ ปณฺฑิโต
สะภาวะสะทิสัง โกทัง ปันดิโต
บัณฑิต ย่อมรู้จักโกรธให้เหมาะแก่ภาวะของตน
อนากุลา จ กมฺมนฺตา
อะนากุลา จะ กัมมันตา
ควรเป็นผู้มีการงานเรียบร้อย ไม่คั่งค้างอากูล
โภคสุขํ ภเวยฺย
โภคะสุขัง ภะเวยยะ
พึงเป็นผู้มีสุข จากการใช้จ่ายทรัพย์ แต่พอดี